نما در معماری ها


• نما در واقع یک سطح صاف و تخت نیست، بلکه سطحی انتقالی بین فضای داخل و خارج است که با عقب نشستگی و پیش‌آمدگی، تراس و... با فضای داخل مسکن ارتباط پیدا می‌کند.

• برای اینکه نمای ساختمان حریم خصوصی ساکنان خود را حفظ کند، باید نسبت به خیابان بسته‌تر و محفوظتر باشد.

• نمای ساختمان باید به‌دنبال خلق یک کلیت هماهنگ به‌وسیله تناسب خوب پنجره‌ها، بازشوهای در، سایبان و محدوده سقف‌ها،‌ سازه عمودی و افقی، مصالح، رنگ، عناصر تزیینی و... باشد. پنجره‌ها همراه با دیگر عناصر دیوار، می‌توانند ‌سطوح باز و بسته، تیره وروشن، صاف و ناهموار را به وجود آورند.

• در ساختمان‌های چند طبقه، به علت تکرار دوره‌ای پنجره‌ها، نظم کاملی به چشم می‌خورد. اما گاه به‌علت افزایش نور، تعداد پنجره‌ها در طبقات بالاتر کاهش داده می‌شود و این نظم آهنگ خود را از دست می‌دهد.

• تناسبات عناصر ساختمان، لازم است با کل ابعاد ساختمان مطابقت داشته باشد. به عنوان مثال، در ساختمان‌های کوتاه عریض، ابعاد عرضی غالب خواهد بود و در ساختمان‌های بلند، عناصر باریک برتری خود رانشان می‌دهند.

• در و پنجره و نعل درگاه‌ها، تاثیر خاصی در نما می‌گذارند. ناودان‌ها، سایه بانها، پیش‌آمدگی‌های سقف و بالکن‌ها باعث ایجاد سایه‌های خاصی بر روی نما می‌شوند.

• تفاوت سطح‌ها باید در نما مشخص باشد. برای مثال باید بین طبقه همکف، سایر طبقات و طبقه انتهایی تفاوتی اساسی وجود داشته باشد. ترکیب کلی نما در واقع نظم در این تفاوت‌ها است.


architect-surface.jpg



محدوده نما


یکی از عوامل ضروری درهویت نما، تعیین محدوده نما است. نمایی می‌تواند در طرح خود موفق باشد که به این سوال‌ها پاسخ گوید:

_ محدوده عمودی جانبی ساختمان کجاست؟

_ خط پایانی افقی ساختمانی چگونه است و مرز ساختمان در آسمان به چه شکل است؟

_ انتهای ساختمان چگونه به پایان می‌رسد؟

_ گوشه‌های ساختمان چه وضعی دارد؟

_ اگر ساختمان همسایه‌ای دارد، ارتباط نمای ساختمان فعلی با نمای همسایه چگونه به پایان می‌رسد و اگر در فضا قطع می‌شود این ارتباط چگونه است؟

_ گوشه‌های ساختمان چه وضعی دارد؟

محدوده‌های افقی ساختمان عبارتند از:

• نقطه اتصال به آسمان (محدوده پایانی ساختمان)

• نقطه اتصال به زمین (محل نشستن ساختمان بر زمین)

• پوشش ساختمان، (مثل بام و شیروانی)

چند نکته درباره محدوده نما:

• محدوده پایانی ساختمان باید معنای اتمام ساختمان را با خود داشته باشد.

• طبقه همکف ساختمان باید در محدوده قد افراد کشش لازم را بر عابر پیاده و بیننده ایجاد کند.

• کنج یا گوشه نما در واقع محل برخورد دو نمای عمود بر هم است. کنج می‌تواند حالت عمود 90 درجه، نیم دایره یا سه وجهی داشته باشد و هر کدام می‌تواند تاثیرات متفاوتی را در نما بگذارد.

• در یک میدان یا چهارراه، هماهنگی کنجهای ساختمان‌هایی که در چهار طرف آن قرار گرفته است، می‌تواند در نمای شهری تاثیر زیباسازی داشته باشد.

منبع: سایت خانه طراحی

/ 0 نظر / 16 بازدید